Een jaar van actie

Afgelopen jaar heb ik met vele inspirerende, bevlogen en creatieve mensen mogen werken. Dank jullie wel! Komend jaar zet ik dat voort, maar met nóg meer focus op onderwerpen die nu het hardst onze aandacht nodig hebben. 2020 is voor mij dan ook een jaar van actie.

In 2019 heb ik daarvoor de eerste stappen gezet. Bijvoorbeeld door vooral samen te werken met bedrijven en organisaties die zich inzetten voor het goede: duurzame landbouw, onderwijs aan kinderen met een beperking of het terugdringen van plastic voedselverpakkingen. En door in mijn vrije werk steeds vaker een bijdrage te doen aan urgente maatschappelijke discussies. Hieronder een paar van de stappen die ik in 2019 heb genomen, een indruk van mijn plannen voor het komend jaar, én een aanbod.


2019 Filmhuistour De Blauwe Maagd

In 2019 was de publieksuitbreng van De Blauwe Maagd, de Nederlands/Franse korte avonturenfilm met hoofdrollen van Pierre Bokma en Sytske van der Ster waarvoor ik het scenario schreef. Een onafhankelijk gemaakte film die laat zien hoe je door eenzijdige berichtgeving verzeild kan raken in een atmosfeer van radicalisatie en sektarisch geweld.

Afgelopen jaar toerde de film langs filmhuizen en theaters door heel Nederland, in combinatie met een nagesprek met de makers en een vertoning van de behind-the-scenesfilm. Zo’n 2000 mensen hebben onze film op het grote scherm gezien. Het was enorm waardevol om direct met ons publiek in gesprek te raken, onder meer over de maatschappelijke en politieke kanten van de film.

Regisseur Tim Klok beantwoordt een vraag uit het publiek tijdens onze Filmhuistour

Onze release bleef niet onopgemerkt: we zijn onder meer geïnterviewd door Filmkrant en genrefilmblad Schokkend Nieuws. Ook won de film prijzen op filmfestivals in binnen- en buitenland en zijn we benaderd door een Amerikaanse distributeur die nu bezig is de film internationaal verder onder de aandacht te brengen.

2019 Artikelen over urgente thema’s

In 2019 heb ik verschillende essays en artikelen geschreven over urgente en prikkelende maatschappelijke en culturele onderwerpen. Voor Archined schreef ik bijvoorbeeld een essay getiteld ‘Andrei Tarkovsky en het huis dat verloren ging’ over de rol van architectuur, Russisch nationalisme en censuur in het oeuvre van de Russische cineast Andrei Tarkovsky, naar aanleiding van de tentoonstelling over hem in Filmmuseum Eye. En voor een artikel in het Amsterdamse blad IJopener interviewde ik mensen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van het nieuwe Slavernijmuseum dat de komende jaren gerealiseerd zal worden en de rol van Nederland in de trans-Atlantische mensenhandel zal belichten.


Meer nog dan in 2019 zal ik me komend jaar richten op de allerbelangrijkste thema’s van deze tijd: klimaatverandering, de normalisatie van extreemrechts en geweld tegen gemarginaliseerde groepen. Hopelijk samen met jou.

2020 Films en series die ertoe doen

Films en series zijn een uitgelezen manier om belangrijke onderwerpen bij het publiek onder de aandacht te brengen. Komend jaar is het dan ook mijn doel om me hoofdzakelijk bezig te houden met projecten die acute thema’s centraal stellen.

Zo ben ik een speelfilm aan het schrijven waarin het thema institutioneel racisme een grote rol speelt. Ook zullen er weer een aantal spannende draaidagen komen voor Final Cut, de documentaire die ik aan het maken ben samen met producer en cameraman Ewoud Bon, over censuur en de relatie tussen kunst en politiek. En bovendien werk ik samen met een gedreven creatief team aan een serie over de radicaliserende invloed van sociale media.

2020 Design en klimaatverandering

Maar ik zal me niet alleen op films en series richten. Dit jaar organiseer ik namelijk ook, samen met Designplatform Rotterdam en vier culturele partners in België en Nederland, een serie evenementen gericht op het bediscussiëren van de relatie tussen het designvak en klimaatverandering.

Het doel van de serie evenementen is verandering teweeg te brengen in het denken over de waarde en impact van het industriële product. Bovendien zullen de inzichten die de evenementen opleveren de voedingsbodem vormen voor een boekuitgave in 2021-2022 over de relatie tussen klimaatverandering en design.

2020 Mijn aanbod

En ten slotte mijn aanbod. In 2020 zal ik een tiende van mijn werkuren doneren aan mensen en maatschappelijke organisaties die zich inzetten om de allerbelangrijkste problemen van deze tijd het hoofd te bieden: klimaatverandering, de normalisatie van extreemrechts en geweld tegen gemarginaliseerde groepen. Dat zal ik doen in de vorm van communicatie-advies, pr, filmproductie en tekstschrijven.

Ik ben hiervoor geïnspireerd geraakt door ontwerper en schrijver Victor Papanek, die in zijn boek Design for the Real World (1971) het concept van ‘tienden’ introduceerde in de designwereld. Maar het idee is zo oud als de menselijke geschiedenis: in Mesopotamië, enkele duizenden jaren geleden, werd het al toegepast onder de naam esretu.

Ik zal de komende tijd actief op zoek gaan naar welke mensen en organisaties mijn hulp kunnen gebruiken. Maar ik sta ook open voor jouw aanbod. Zet jij je direct in voor de bovengenoemde thema’s? En kun je mijn hulp gebruiken op het gebied van communicatie, pr, film of tekst? Neem dan gelijk contact op.

Ik kan niet wachten dit jaar in actie te komen.


Wil je op de hoogte blijven van mijn projecten? Volg me dan op Instagram of Twitter.

CineSud Case Study: De Blauwe Maagd

“Omdat we allebei gefascineerd zijn door wat er met mensen gebeurt die in een wereld terechtkomen waarin andere wetten, normen en waarden gelden, zijn we met een idee dat daarin zijn oorsprong vindt aan de slag gegaan.”

Regisseur Tim Klok vertelt op de site van CineSud over de ontwikkeling en productie van onze korte film De Blauwe Maagd. “Einde dag kwam Joeri terug en zei: ‘Oké, dit wordt het verhaal en het speelt zich hier, in Montbrun-Les-Bains af.'”

Lees de hele case study hier.

Interview in filmmagazine Schokkend Nieuws

‘De kunst maar ook het plezier voor ons als makers is om de kijker erin te laten geloven.’

Afgelopen zomer werden regisseur Tim Klok en ik geïnterviewd door genrefilmmagazine Schokkend Nieuws over De Blauwe Maagd, de korte film met Pierre Bokma en Sytske van der Ster die we volledig buiten de gebaande paden gemaakt hebben. Het werd een interview over uitdagingen, world building en de verrassende schietvaardigheid van Pierre Bokma.

Lees het interview hier.

One Week Film Project 2019 – scenariocoach

Ook dit jaar ben ik scenariocoach voor het One Week Film Project van Nieuwe Filmers ‘s-Hertogenbosch, de competitie waarbinnen teams van beginnende makers in vijf dagen tijd een korte film maken. Ik zal de teams, net als vorig jaar, begeleiden bij het schrijven van hun scenario’s. Vrijdag 9 augustus begint de competitie. Je kunt je nog tot uiterlijk 7 juli inschrijven.

Enkele weken geleden was ik te gast bij een avond van Nieuwe Filmers, waarin ik sprak over de specifieke uitdagingen van het schrijven van een korte film. Luister hier het gesprek terug:

Nieuw tijdens deze zesde editie is dat de teams hun filmidee vooraf al inleveren zodat ze van mij en de andere coaches al feedback krijgen voordat de filmweek begonnen is. Hierdoor komt er meer ruimte voor de basisteams om een passende cast en crew te vinden en is er meer tijd vooraf en tijdens de week zelf voor het verder ontwikkelen van het scenario.

De korte films gaan op zaterdag 7 september in première in de Verkadefabriek Den Bosch tijdens het Nieuwe Filmers Festival. Er zijn allerlei prijzen te winnen – onder andere voor beste film, beste regie én natuurlijk beste scenario.

Inschrijven doe je hier. Tot dan!

Uit het archief: interview met festival Incubate over ‘Fascination’

Het baanbrekende multidisciplinaire kunstfestival Incubate in Tilburg is niet meer. Voor het nageslacht heb ik hun interview met mij hieronder bewaard, ter gelegenheid van de première van de korte experimentele film ‘Fascination’ op Incubate 2011. De film zelf kun je onderaan dit artikel bekijken.

Joeri, can you please introduce yourself?

I’m Joeri Pruys, a 33-year-old filmmaker living in Rotterdam. In 2000 I graduated from the Royal Academy of Fine Arts in The Hague. I lived as a painter for a couple of years, but it never felt right for me. I started disliking the idea of sitting all alone in my workshop all day, inhaling toxic fumes. After a while I realized that my real passion was in filmmaking. I love the fact that you make something together with a group of people, and that everybody involved plays an important part. The process of collaboration with actors and technicians continues to be very exciting and liberating for me.

When I started making films four years ago, I really didn’t know anything about how to make a film. I had to invent a lot of things from scratch. That made it really hard sometimes, but it was also very stimulating. I think it enables me to think very freely about storytelling and cinematography as compared to people who have a formal education in filmmaking.

My films are usually pretty experimental. Most of my projects involve some kind of technical challenge, trying to find new ways to tell a story or convey an emotion. I like playing with shadows, textures and colors. I guess I can never really let go of my background as a painter.

Your film ‘Fascination’ will have its premiere at the Incubate open source film program. Can you tell us more about the film?

‘Fascination’ is one of my favorites so far. It’s got nice textures, catchy music, an interesting technique, and a pretty girl. So I am very excited to show it to people at Incubate.

For a long time I have wanted to do stuff with projections. I was especially inspired by a video installation by Hans Breder, called Tlacolula. I saw that in New York. He projected Mexican street scenes on a curtain flowing in the wind, and created a distinctive, mysterious mood with very simple means.

My film features actress Jorien van der Keijl, who dresses herself in front of a white wall. She moves with the music, which makes it look like she is doing a striptease in reverse. I watched a lot of Betty Page striptease films as an inspiration.

I have made several short films with old jazz on the soundtrack. For this film, I chose the piano piece ‘Fascination’ by James P. Johnson, recorded in 1939. So that’s where I got the title of the film.

For the film, you’ve created a technique which gives the film its layered look. Could you tell us more about this working process?

It’s complicated to explain, actually. It’s ten images stacked on top of each other, each of them containing Jorien dressing herself. The ‘bottom’ layers are very vague and purplish, while the ‘top’ layer is sharp and in normal colors. How did we do it?

We first let Jorien dress herself in front of a white wall and filmed it. Then we projected this video on the wall, put Jorien in front of this wall again and then filmed her dressing herself again, in almost the same way. And after filming this second take, which now contains two girls, we projected this video on the wall and again filmed it with Jorien in front of it. Etcetera. The only difference is that in every take she walks into the frame at a later point in time. We did that ten times. So there are ten overlapping girls in the end. You have to see it to understand it, really.

What I like about this idea, is that we did everything on-set and in-camera. There was no editing, color correction or compositing involved. What you see is what we filmed on the set that day. It’s very pure.

I really had no idea how it would turn out when we started. I just had to trust this hunch of mine that something special would happen. For instance,
the strangely vibrant colors are a result of the fact that the camera and projector were not perfectly calibrated to each other. So that was one of those little surprises that sometimes happen when you’re experimenting. It’s what makes filmmaking so exciting for me: seeking risks, trusting your instincts, and letting your imagination take over.